Czystość

Czystość diamentów oceniana jest na podstawie wielkości, ilości oraz rodzaju występujących w kamieniu naturalnych zanieczyszczeń; znamion wewnętrznych i zewnętrznych.

Znamiona wewnętrzne (inkluzje) to wszystkie defekty wewnętrzne lub częściowo wewnętrzne. Do najczęściej występujących należą zanieczyszczenia o charakterze strukturalnym, takie jak chmury w formie mlecznych zmętnień, inkluzje punktowe i rozstępy. Znamiona zewnętrzne, czyli skazy, to na przykład powierzchniowe oznaki nieregularności strukturalnych, otarcia, rysy i chropowatości.

Ocena czystości diamentu może być dokonywana tylko przez doświadczonego eksperta oraz przy użyciu specjalnych przyrządów – między innymi lupy zapewniającej 10-krotne powiększenie. Oprócz czynników obiektywnych, na ocenę czystości diamentu ma również osoba eksperta, którego wieloletnie doświadczenie oraz dobry wzrok są gwarantem poprawnie przeprowadzonej oceny.

Klasyfikacja czystości diamentów obejmuje siedem stopni. Diamenty o najwyższej klasie czystości, LC (ang. loupe clean) nie posiadają żadnych znamion wewnętrznych lub dostrzegalnych znamion wewnętrznych. Zdecydowanie częściej spotyka się jednak diamenty o klasie czystości VVS (ang. very very small inclusions) oraz VS (ang. very small inclusions). Diamenty posiadające małe znamiona wewnętrzne, łatwo zauważalne przy dziesięciokrotnym powiększeniu zalicza się do klasy SI (ang. small inclusions). Trzy najniższe klasy czystości to odpowiednio P(pique prim), P(pique secundum) oraz P(pique tertium)