Szlif brylantowy

Niepowtarzalne doznania wizualne, świetlne refleksy i blask. Te i wiele innych walorów estetycznych, diamenty zawdzięczają pracy specjalisty nadającego kamieniom ich ostateczny kształt. O jakości szlifu brylantowego, decydują kształt, proporcje oraz wykończenie. Mianem brylantów określa się diamenty okrągłe o szlifie okrągłym brylantowym. Jego proporcje zostały wypracowane w latach 30tych XX wieku. Wzorcowym szlifem, uznanym przez większość państw jest szlif opracowany w 1939 roku przez Dra Wilhelma Fredricka Epplera. Inne formy, nazywane kształtami fantazyjnymi, to owal, markiza, łezka, princessa, serce, szlif szmaragdowy, bagieta, szlif ósemkowy, cushion Oceniając proporcje szlifu brylantowego eksperci biorą pod uwagę: średnicę i grubość rondysty (linii oddzielającej część górną od części dolnej kamienia), wymiary tafli, wysokość całkowitą oraz wysokość korony (części górnej diamentu) i pawilonu (jego części dolnej), a także wielkość koletu (punktowy, w formie fasety lub utłuczony). Poprawność wykonania szlifu jest uzależniona od precyzji ukształtowania szlifu i rozmieszczenia faset (symetrii) oraz polerowania faset. Łączna ocena diamentu pod kątem tych parametrów dokonywana jest na czterostopniowej skali, pozwalającej określić poprawność wykonania szlifu (ang. finish).potrzeb klientów.